عرفان نظر آهاری - شاعر و نویسنده ، گفت : در ادبیات کلاسیک ، بیشتر شعرای ما از عرفا و حکیمان هم بوده اند و برای رساندن انسانها به تعالی و رشد یافتگی از آموزه های دینی و شرعی استفاده کرده اند ، فریضه " روزه " هم همیشه به عنوان یک میراث دینی در ادبیات ما حضور داشته است.
این شاعر و نویسنده جوان در گفت وگو با خبرنگار فرهنگ و ادب خبرگزاری مهر، با بیان این مطلب افزود : بزرگان ما سعی کرده اند آن مضامینی را بشناسند که در خدمت بلوغ انسان باشد ، مثلا مولانا صحبت از خوردن نور می کند و می گوید : "من نورخورم که قوت جان است " و یا عطار در تذکره اولیاء می گوید " گرسنگی طعام خداوند است " ، آما از همه اینها گذشته ادبیات ما سرشار از توصیه های کم خوری، کم گفتن و کم خفتن است که همه برای انسان سازی است.
در ادبیات معاصر آن قدر که توقع اخلاق مداری داریم حضور آموزه صریحی مثل روزه وجود نداشته است اما در ادبیات کودک و نوجوان با مضمون روزه شعرهای زیادی سروده شده است.
عرفان نظرآهاری خاطرنشان کرد : در ادبیات معاصر آن قدر که توقع اخلاق مداری داریم حضور آموزه صریحی مثل روزه وجود نداشته است اما درادبیات کودک و نوجوان با مضمون روزه شعرهای زیادی سروده شده است، هرچند دریک آسیب شناسی کلی به نظرمی آید شاعران ما به سطح این مفهوم بسنده کرده اند تا بخواهند به چرایی آن برسند و برای مخاطب کم سن و سال این آموزه بزرگ را تبیین کنند.
وی در ادامه این مطلب تصریح کرد: بنابراین ممکن است در نتیجه گیری آن چیزی نشود که ما به عنوان شاعر توقع داریم یعنی شعری درباره روزه سروده شده باشد اما استنباطی که یک کودک از آن می کند ، همان چیزی نباشد که ما انتظار داریم.
این شاعرو نویسنده جوان یادآور شد: بنابراین فکر می کنم لازم است به عنوان شاعر کودک و نوجوان از زوایای تازه تر، بکرتر و مناسب تری برای بچه ها وارد شویم تا بتوانیم با آموزه هایی که قرن ها از آن گذشته ارتباط برقرار کنیم، در غیر این صورت ممکن است کودک را از آن مفهوم فراری دهیم بنابراین لازم است یک ظرایفی در این گونه آثاردراین زمینه ها صورت گیرد و دقت نظرهایی بیشتر درباره سرودن شعرهایی با این مضامین خاص داشته باشیم.
نظر آهاری درپایان گفت وگو با مهر گفت : مشکلات ادبیات دینی بیشتر از آن که بیرونی باشد به تلقی های نامناسبی که ما به عنوان یک نویسنده داریم باز می گردد، یعنی تلقی ما بسیار محدود و سطحی است و نمی توانیم وارد فضاهای جسورانه تری شویم حال آنکه ادبیات دینی ما احتیاج به یک غبارروبی جدی دارد و ما فقط و فقط نمی توانیم به آنچه که از گذشته به ما رسیده است ، بسنده کنیم .

دوشنبه، 25 مهرماه 1384