مقتضای جهان امروز رسیدن به زبانی فراتر از ادبیات ملی و بومی است و ما به زبانی احتیاج داریم که هرچه بیشتر گفتگو و تفاهم را فراهم کند.
خبرگزاری مهر_ گروه فرهنگ : عرفان نظر آهاری - شاعر ، گفت : مقتضای جهان امروز رسیدن به زبانی فراتر از ادبیات ملی و بومی است ، ما به زبانی احتیاج داریم که هرچه بیشتر گفتگو و تفاهم را فراهم کند.
وی افزود : قطعا ادبیات ملی و بومی در سرزمین ما وجود دارد ، وقتی ما از عناصر بومی استفاده می کنیم ، وقتی اشاراتی به افسانه ها و اسطوره هایی داریم که دیگران از آن بی خبرند ، وقتی به حافظه تاریخی ملتمان مراجعه و قصه هایی را برای آنها بازگو می کنیم که دیگرملتها ازمعنای آن چیزی نمی دانند ، وقتی ازشعرهایی سخن می گوییم و ازافسانه هایی حرف می زنیم که قلب ما را به درد می آورد و یا اینکه مخاطب را دچارشور و شعف می کند اما غیرایرانی ها را دچار هیچ حسی نمی کند ، در واقع از ادبیات ملی خود سخن می گوییم.
عرفان نظر آهاری تصریح کرد: ادبیات در دنیای امروز ابزاری در خدمت مصالحه است و روشی را که منطق و مجادله و استدلال از عهده آن برنمی آید ، ادبیات به خوبی آن را به سرانجام می رساند ، درحال حاضرادبیات پلی بین فرهنگ ها، قلب ها و ملت هاست و راهی را که سیاست نمی تواند طی کند ، ادبیات طی کرده و از مرزها بدون آنکه اجازه و گذرنامه ای داشته باشد عبور کرده و به قلب های تک تک افراد یک جامعه سفرمی کند.
وی افزود : اهالی ادبیات ، سفیران بی ادعای هرکشورند ، رایزنهای واقعی هرکشوراهل ادب آن کشورهستند ، اگرشناختی ازیکدیگرنداشته باشیم ، دوست و دشمنی نیزنخواهیم داشت ، بنابراین لازم است ادبیات این آیینه تمام نما و واقعی ملت ها را دراختیاریکدیگرقراردهیم تا به دوستی بیشتری برسیم .
این شاعر یادآور شد : آموزه های واقعی انسانی موضوعاتی جهانی هستند و متعلق به همه انسانها . تعالیم ، نصایح و روش هایی که خرد بشری در طی قرنها به آن رسیده درادبیات ماندگارشده است و این متعلق به همه مردم جهان است ؛ بنابراین ما می توانیم درعین حال با داشتن ادبیات ملی ، ادبیات بومی نیز داشته باشیم.
عرفان نظرآهاری اضافه کرد : ادبیات ملی به جوان امروز هویت و اعتبار می دهد ، تکیه گاهی است که جوانان با اتکاء بر آن احساس ریشه دار بودن می کنند ، ما باید به جای بسته نگری ، نگاهمان را گسترش داده و درعین دارا بودن هویت شخصی و بومی به یک نگاه جهانی و فرامرزی هم برسیم ، نگاهی که می تواند ما را هرچه بیشتر به هم نزدیک کند و از این جفرافیا و کره کوچک ، بهشتی بزرگ بسازد .
وی درباره لزوم تقویت ادبیات ملی توسط نهاد و ارگانهای فرهنگی کشور، گفت : بیش ازاینکه نهادی کوشا باشد ، باید مولف به جهان بینی وسیع دست پیدا کند ، که برای این امر باید روح خود را گسترش داده و به پیرامون خود بنگرد ، اما اینکه پیشاپیش نهاد و ارگانی این مسئولیت را به عهده گیرند ، شاید ساده نگری باشد.
عرفان نظر آهاری خاطرنشان کرد : به عقیده من ، کارزیادی ازعهده ارگانها بر نمی آید ، درعین اینکه مراقبت از دارایی های گذشته وظیفه تک تک ماست ؛ گاهی اوقات ازسوی خود اهل قلم و سیاستگذاری های کلان به میراث فرهنگی و معنوی بی توجهی هایی می شود که نباید چنین باشد .

پنجشنبه، 29 تیرماه 1385