شاعر بايد به جاي همه رنج بكشد و عاشقي و زندگي كند و بعد از آن، تجربه زيستن‌اش را سخاوتمندانه و ايثارگرانه با ديگران قسمت كند. او نبايد در تقسيم اين تجربه امساك به خرج دهد، شاعر خوب، ممسك نيست...

عرفان نظرآهاري عصر 23 آبان ماه در نشست "شعر عرفاني براي نسل امروز" در فرهنگسراي بانو، شاعر خوب را شاعري معرفي كرد كه تجربه‌هاي خود را سخاوتمندانه، ايثارگرانه و در قالب شعر، با ديگران قسمت مي‌كند.

به گزارش روابط عمومي انتشارات "نورونار" به نقل از خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، نظرآهاري در آغاز سخنانش در اين نشست كه با تاملي بر مجموعه شعر «روي تخته سياه جهان با گچ نور بنويس» سروده وي همراه بود، به نقش شعر در تاريخ فرهنگ ايرانيان اشاره كرد و گفت: ما در كشوري زندگي مي‌كنيم كه همه جا و همه چيز به گونه‌اي به شعر آغشته است، به طوري كه قوي‌ترين رسانه فرهنگي ما در طول تاريخ، شعر بوده است. شاعران ايراني نه تنها در ادبيات مراجع مهم ما هستند، بلكه همزمان مراجع بزرگ اخلاق و شريعت و فرهنگ ايراني نيز هستند و همه آنچه شما مي‌خواستيد بدانيد، شاعران بودند كه به شما آموختند.

نويسنده «جوانمرد نام ديگر تو» با تاكيد بر اين كه «شعر، قوي‌ترين برداري است كه وجدان ايراني در طول تاريخ خود براي سخن گفتن انتخاب كرده است»، افزود: ولي به مرور ايام و با نزديك شدن به عصر حاضر، برخي به اين نتيجه رسيدند كه ديگر نبايد چندان از شعر گفت، در نتيجه جغرافياي شعر كوچك و كوچك‌تر و شاعران منزوي و منزوي‌تر شدند.

نظرآهاري ادامه داد: ما از شعر انتظار داريم كه خطوط چهره ما را بازتاب دهد و خون و روح ما باشد. اين نكته را شما بي‌آنكه عروض و قافيه خوانده باشيد و يا منتقد ادبي باشيد، تشخيص مي‌دهيد. شما متوجه مي‌شويد چه شاعري، خوراكي از جنس نور براي سفرهاي آسماني به شما مي‌دهد و كدام شاعر، تنها لباسي‌‌ بر تن شما مي‌پوشاند.

وي با اشاره به اين كه شاعران امروز گاه خسته‌اند، يادآور شد: گاه، شك‌ها شاعر امروز را از پا مي‌اندازند و در نتيجه، او چندان از "يقين‌" و "يقيني‌"ها نمي‌تواند بگويد. ولي شما از او چيزي مي خواهيد كه در اين فرصت اندك عمر، بتواند براي سفرهاي آسماني‌تان، به شما كمك كند. بزرگ‌ترين وظيفه شعر نيز اين است كه دست كم، درون ما را براي خود ما برانگيزد.

نظر آهاري با بيان اين كه «شاعر خوب، امساك به خرج نمي‌دهد» گفت: شاعري كه به تجربه‌هاي دم دستي بسنده مي‌كند، نمي‌تواند چندان به ما كمك كند. ما از او انتظار داريم كه بخش‌هاي نزيسته زندگي را زندگي كند. همچنان كه استاد بهاءالدين خرمشاهي در مورد حافظ گفتند، "حافظ، بخش‌هاي نزيسته حيات ايراني را زيست، پس حافظه ما شد". شاعر بايد به جاي همه رنج بكشد و عاشقي و زندگي كند و بعد از آن، تجربه زيستن‌اش را سخاوتمندانه و ايثارگرانه با ديگران قسمت كند. او نبايد در تقسيم اين تجربه امساك به خرج دهد، شاعر خوب، ممسك نيست.

وي در بخش ديگري از سخنانش از زنده ياد امين‌پور ياد كرد و افزود: اتفاقي كه براي ايشان رخ داد، مرا به تلقي تازه‌اي از شعر رساند. مي‌گفتند عصر اسطوره‌ها به پايان رسيده، ولي ديديم كه اسطوره جديدي در شعر معرفي شد. ديديم كه همه مردم از هر طبقه و با هر گرايش سياسي و اجتماعي، آمدند و زير چتر شعر جمع شدند. اين براي من درس بزرگي بود كه هنوز ممكن است شعر به قلب مردم راه پيدا كند، اگر شاعر، چون قيصر امين‌پور، خود انساني‌اش را روايت كند.

نظر آهاري خاطرنشان كرد: قيصر سطح عاطفي و احساسي مردم را ارتقا داد. افق ديد مردم را بازتر، و عواطف آنها را عميق‌تر و جدي‌تر كرد. نسل امروز كه درگير عشق‌هاي دم دستي است و مي‌خواهد صاحب و مالك همه چيز، از جمله عشق باشد، با قيصر امين‌پور نوعي عشق افلاطوني را تجربه كرد و اين پيام بزرگي براي جامعه بود.

وي با ذكر جمله‌اي از "نزار قباني" گفت: او مي‌گويد فتح امروز، ديگر فتح ناپلئون و اسكندر نيست، بلكه فتح شاعر بر قلب‌هاي ماست. اخيرا مولانا به عنوان يكي از صد شخصيت برتر و تاثيرگذار تاريخ بشريت معرفي شد، چون او سطح معنويت را در جامعه بشري ارتقا داده است.

نظر آهاري در پايان جمله‌اي از عبدالجبار كاكايي ( شاعر) را نقل كرد بدين مضمون: دوست امين پور بودن و دشمن امين‌پور بودن، ديگر فايده‌اي براي ما ندارد. ما بايد خود قيصر امين‌پور باشيم.

سخنراني استاد بيدج در اين نشست