سلام
...

که عشق آسان بود اول و اسباب هم کودکانه و چوبین . ولی افتاد مشکلها آنگاه که روح انسان از کالی به در آمد و سکون جان، جای خود را به طوفان داد . وقتی تلنگر اولین دعوتها صدای خوشایندی به خود می گیرند ابزار هم باید زیبا تر و کاری تر شوند. باید صیقل داده شوند باید آب دیده شوند با ید به دست استاد سپرده شوند . وقتی بزمی به پا می خیزد و خدای عاشقان خود طبل بزم یا عزم را می نوازد باید لباس روحت سپید رنگ باشد و گیسوانت را باد شانه کند و گونه هایت را باران شستشو دهد . وقتی میدان از اوست گوی از اوست روح از او و جان از او و خون از اوست ! دیگر چه ملالی که آهنگ ، آهنگ بزم باشد یا عزم هر چه هست سوی اوست . چه حلاوت دست پنجه نرم کردن با آزمونش.

خانم نظر آهاري
نوشته هاي شما تكه!!!
نه!
بدون اغراق:تو اين مقطع زماني تكه!
اگه دوست جديد مي خوايد به من سر بزنين .
برام افتخار بزرگيه.
بهتون واسه اين قلم ناب و روان تبريك مي گم.
meha

بسم الله
اشک من رنگ شفق یافت ز بی مهری یار
طالع بی شفقت بین که در این کار چه کرد

انار دلم ترکیده، آبش اما از جنس دیگری است، گاهی خون است و گاهی گل. آن گاه که خون است درد دارد و آن گاه که گلی است، درد آورده!
من شمشیر بازی با خدا را نوعی قمار می بینم. با خدا یا نباید وارد قمار شد و یا اگر شدی نه تنها همه چیزت را می بازی که خودت را نیز می بازی. خدا در دقیقه ی 90، سانیه ی 100 تو را نجات می دهد، می خواهم با خدا قمار کنم. باختن چه شنگین است، قلبم خون گریه می کند.

سلام فانوس
نمیدانم چه بنویسم.
مثل همیشه دل مرا به وجد آورد.
وقتی که معبود با آن چشمهای مهربان و لبخندی که در زیباییش بر من ضربه میزند میخندم!
چون توانستم دوباره لبخندش را ببینم!!!

سلام
من از طرفداران پرو پا قرص شما هستم نوشته هاتون رو خیلی دوست دارم . مخصوصا کتاب در سینه ات نهنگی میتپد
من خیلی علاقه دارم مثل شما بنویسم ولی متاسفانه...
با ارزوی موفقیت بیشتر شما.

هان آسمان
این گونه پر و بالت را گسترده ای
فکر کرده ای تا کی تا کجا
روی مرا این گونه بی قرار به سویت میکشی ؟
و فکر کرده ای تا چه زمان دستان مرا به سویت بلند خواهی کرد ؟
خوشا به حال آنان
آنان که رنگ روشنت در چشمانشان میدرخشد
خوشا به حال آنان
آنان که دست هاشان را میبینی و نگاهشان را پاسخ
و من
خسته و تنها
باز عاجزانه دستها را به سمت تو گرفته ام
و عجب بارانی
حیف

چشمهایم دیگر نمیبینند

نمیدونستم چی بنویسم شاید این متنم در بی ربطی خود نوبر باشد به هر حال شاید روزی نوشته من حرف دلم را فریاد بزند

راستی پیشاپیش روز قلم و مادر هم مبارک . . .

زيبا!زيبا!!مثل هميشه............... خيلي دوست دارم بدونم اينهمه احساسات قشنگ از كجا سرچشمه ميگيره؟!!وقتي نوشته هاتون مي خونمم يه جوراي حسوديم ميشه و تلاش ميكنم كه بيشتر از شما خودمو به خدا نزديك كنم:و فكر ميكنم اين يه رسالتي هست كه خدا رو دوش شما گذاشته!فرصتي دوباره براي دميدن او.....

آرزوهایت را

هر بار که فرصت کردی

به دست باد بده

باد به سوی آن لکه ابر کوچک می رود

تا آرزوی کوچکت را

به دست خدا برساند

تا واقعیتی بزرگ شود

......

سلام

نوشته هایتان نیاز به تعریف ندارد

تمثیل های بسیار زیبا و سرشار از عرفان و شعرگونه

همین...

سلام بانو
و زندگی فرصت شمشیری بازی با خداست...
هی دارم روی این حرف فکر می کنم . اونوقت چه شیرین است زخم این شمشیر ...

سلام
چی بایدبگم؟اخه شمانیازی به تعریف ندارین.
من بانوشته هاتون توسط یکی ازدوستام اشناشدم وهمین کارای شماباعث شدزندگی من عوض بشه ونگاه تازه به جهان پیداکنم.ممنونم واقعاممنونم یه دنیاتشکر
اگه افتخاربدین وبیاین به وبلاگم ونوشته هاموبخونین خیلی خوشحال میشم نظرتونوراجبشون بدونم.

با سلام کلامتون شیرینه مثل عسل

خیلی دیر آشنا شدم... "لیلی نام تمام دختران زمین است" بود. تا آخرش را خواندم. یک لحظه هم زمین نگذاشتم.
یه سبک نو، برای نوشتن حرف هایی که از سر دله.
همین باعث شد به چیزهایی فکر کنم. به گمانم دارم راهم را عوض می کنم. خیلی متفاوت تر.
ممنونم...

خوشحالم از اینکه با شما آشنا شدم .منم مثل شما عاشقم یا حداقل در جستجوی عشقی ناب وغیرزمینی .
نگاه ونگرشتان را دوست دارم . موفقیت شما آرزوی قلبی من است .ومنتظر کتابهای جدید شما

مثل همیشه عالی