خبرگزاري فارس: مهمترين ويژگي جلال آل احمد نثر او بود. نثري فشرده و موجز و در عين حال عصبي و پرخاشگر كه نمونه‌ها‌‌ي آن را در سفرنامه‌هاي «خسي در ميقات» و يا «سنگي بر گور» مي‌توان ديد. نوشتار زير گذري است بر زندگي و نوشته‌هاي اين نويسنده شهير.
جلال آل‌احمد در دوم آذر 1302 در تهران به دنيا آمد. در 1323 به حزب توده پيوست و سه سال بعد در انشعابي جنجالي از آن كناره گرفت. نخستين مجموعه داستان خود را به نام «ديد و بازديد» در همين دوران منتشر كرد. او كه تاثيري گسترده بر جريان روشنفكري دوران خود داشت، به جز نوشتن داستان به نگارش مقالات اجتماعي، پژوهش‌هاي مردم شناسي، سفرنامه‌ها و ترجمه‌‌هاي متعددي نيز پرداخت. شايد مهمترين ويژگي ادبي آل احمد نثر او بود. نثري فشرده و موجز و در عين حال عصبي و پرخاشگر، كه نمونه‌ها‌‌ي خوب آن را در سفرنامه‌هاي او مثل «خسي در ميقات» و يا داستان-زندگي‌نامه‌ «سنگي بر گور» مي‌توان ديد. وي در 18 شهريور 1348 در اسالم گيلان درگذشت.
از آثار وي مي‌توان به "از رنجي كه مي بريم"،"اورازان"،"پنج داستان"،"تات نشين‌هاي بلوك زهرا"، "جزيره خارك در يتيم خليج فارس"، "چهل طوطي"، "خسي در ميقات"، "در خدمت و خيانت روشنفكران"، "دست هاي آلوده"، "ديد و بازديد"، "زن زيادي"، "سرگذشت كندوها"، "‌سفر آمريكا"، "سفر به ولايت عزرائيل"، "سفر روس"، "سه تار"، "غرب زدگي"،"مدير مدرسه، "مكالمات"، "نفرين زمين"، "نون والقلم" و "يك چاه و دو چاله" اشاره كرد.