خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران

عرفان نظرآهاري گفت: ادبيات بستري است كه نبايد آن‌را خيلي ايدئولوژيك و به حيطه‌هاي خاصي آغشته كرد.

اين شاعر در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا با بيان اين مطلب گفت: دين،‌ باوري است كه بايد از طريق بصيرت‌هاي شخصي به‌دست آيد. ما به‌عنوان نويسنده‌ فقط مي‌توانيم كمك كنيم كه تعمق و تامل نوجوانان نسبت به جهان بيشتر شود.

او تاكيد كرد:‌ دين رويكردي است براي بهتر زيستن و فهم زندگي و به‌دست آوردن سجاياي اخلاقي و فضيلت‌هايي كه شايد از راه‌هاي ديگر نشود به‌راحتي آن‌را به‌دست آورد.

نظرآهاري گفت: يك نويسنده بيش از هر چيز بايد به مخاطب خود، به‌ويژه مخاطب كم سن و سال خود شناخت و بصيرت دهد و حس پرسش‌گري و جست‌وجوگري را به او بياموزد.

وي در عين حال افزود: اما اين‌كه نوجوان ما با اين شيوه به چه چيزي نايل مي‌شود، از عهده نويسنده خارج است، يعني ما فقط به‌عنوان نويسنده مسووليم راه را به او نشان دهيم؛ اما اين‌كه او چه چيز را انتخاب مي‌كند، از مسوليت نويسنده خارج است.

او گفت: القاي ايدئولوژيك از طريق ادبيات ديني، نمي‌تواند ‌رسالت ادبيات باشد؛ رسالت ادبيات ديني، شناخت از طريق ادبيات است.

نظرآهاري تاكيد كرد: نوشته‌هاي كنوني در اين زمينه فراز و فرودهايي را دارد.

وي همچنين افزود: پاره‌اي از آثار در حيطه‌ ادبيات، شناختي است و پاره‌اي در اين حوزه نمي‌گنجد، اما به هر حال من خيلي بدبين نيستم و احساس مي‌كنم مي‌تواند به فضاهاي بهتر‌ي برسد.