poem  

تو چه ساده ای و من ، چه سخت
تو پرنده ای و من ، درخت.
آسمان همیشه مال توست
ابر، زیر بال توست
من ، ولی همیشه گیر کرده ام.
تو به موقع می رسی و من،
سال هاست دیر کرده ام.

***
خوش به حال تو که می پری!
راستی چرا
دوست قدیمی ات _ درخت را _
با خودت نمی بری؟

***
فکر می کنم
توی آسمان
جا برای یک درخت هست.
هیچ کس در بزرگ باغ آفتاب را
روی ما نبست.
یا بیا و تکه ای از آسمان برای من بیار
یا مرا ببر
توی آسمان آبی ات بکار.

***
خواب دیده ام
دست های من
آشیانه تو می شود.
قطره قطره قلب کوچکم
آب و دانه تو می شود.
میوه ام:
سیب سرخ آفتاب.
برگ های تازه ام:
ورق ورق
نور ناب.

***
خواب دیده ام
شب، ستاره ها
از تمام شاخه های من
تاب می خورند.
ریشه های تشنه ام
توی حوض خانه خدا
آب می خورند.

***
من همیشه
خواب دیده ام، ولی ...
راستی ، هیچ فکر کرده ای
یک درخت
توی باغ آسمان
چقدر دیدنی ست!
ریشه های ما اگرچه گیر کرده است
میوه های آرزو، ولی
رسیدنی ست.

عرفان نظرآهاری

جمعه، 7 مردادماه 1384

Comments

سلام.خیلی زیبا بود.مثل همیشه
فاطمه

سلام
بسيار زيبا و مثل هميشه رويايي.
تصويرگري دنياي تخيلات شاعرانه با كلمات ساده و صميمي هنري ارزشمند و عطيه‌اي درخور سپاس از خداي قلبهاي پاك و كودكانه است.
همتتان بلند، طبعتان روان، روحتان سرشار از زيبائيها و قلبتان در آرامش آسماني باد.
خداي مهربان شما را دوست دارد.
عبدالكريم

بسیار زیبا و دلنشین سروده اید. و با رویایی ناب از آرزویی دست نیافتنی ، البته فعلا دست نیافتنی .
خداوند همه ی آرزوهای خوب را برآورده خواهد کرد.
با آرزوی سلامتی و موفقیت برای همه ی آدمهای خوب
مهدی

بسیار دلنشین و زیباست. خانوم نظر آهاری من را در اوج تنهایی به یه حال و هوایی برد . ممنونم
joolipooli

سلام
همیشه نوشته های زیبای شما را در سایت ها و وبلاگ های مختلف می دیدم....خوشحالم که که با سایت شما آشنا شدم
کاش میشد بند ها را پاره کرد
همچو مجنون خویش را آواره کرد....
در پناه حق باشید
یا علی
آزاده

سلام شعر خيلي زيبايي است. انگار حرف دل است حرفي از ته دل.
راستي سايت واقعا عالي داريد.
باتشكر هلن.

helen
سلام
تقدیم به شما ولیلی
در خطه خونتان خدا یعنی عشق
در حنجره هایتان خدا صدا یعنی عشق
مهتاب ستاره آفتاب آیینه
دریا به اضافه ی شما یعنی عشق
سلام مرا به لیلی برسانید
برایم دعا کنید
دعا

قاصدک

و او تنها كسي است كه دانه
را كاشت و درخت از دل زمين حركت كرد
به سوي خدا هر روز
ونگاهش روبه بالا بود
قد مي كشيد و به پرتابگرش نزديك مي شد
او اسير شده بود و ريشه اش سخت
در گل بود ولي آرزوي
او هميشه حركت بود ورسيدن ...
نوسواداول

سلام شعرهاتون بسیار زیباست
چیز دیگه ای نمی شه گفت
من به این وزن شعرهای شما اینطور گفتم که :
....من در این شب سیاه
از هجوم ابرهای تیره ی گناه
لحظه ی سپید خلوتم
رنگ می شود...
مسافر بهار

سلام
من از پيدا كردن اتفاقي سايت شما در اينجا يك دنيا خوشحال شدم
قبلا بعضي از اشعار شما را در مجلات خوانده بودم خوشحال ميشوم كه يك سري به كلبه درويشي ما كه انجمن شاعران جوان نام گرفته سري بزنيد و از راهنماييهاي ارزشمندتان بي نصيبمان نكنيد
http://sh12m.blogfa.com
شهاب مرادي

به نام ایزد یکتا
در کتاب نور و نار نور و ناری می دهند
در نار او، هزار دانه دانه می دهند
نورهایش همه شعر باقی بودن است
نارهایش همه بوی باران خوردن است
نور، نار این کتاب
نار، ساز این کتاب
دستی از جنس نسیم می نوازد ساز را
دستی از جنس کلیم می نشاند نور را
نور او بسی زیاد، چون ز دست اوست این
نار او بسی زیاد، چون ز دست اوست این
خالق من و تو و سایر نور و انار
اوست، عرفان باز گو حکمت نور و انار
ان شاء الله.
بنده

ساده ای، ولی تو هم
بوی باران می دهی
تازه ای، ولی تو هم
بوی ماندن می دهی
خش خش برگ خزون
روی چتر این زمین
چک چک اشک خزون
زیر پای این و اون
زیر پایت را ببین
رنک رنک این خزون

***
تو ز بارانی ولی
بوی نعنا می دهی
گر چه پایینی ولی
سوی بالا می روی
دستهایت را ببین
غرق نور و نیکی اند
چشمهایت را ببین
غرق سور و شادیند
این ندای برگه وو
تا قیامت هم همین
تا بهار نیومده
با خدا بخون بخون
بوی ماندن می دهی
بوی نعنا می دهی
بنده

به نام نامی نامدار
برف روی صورتم نشسته است
بس که بی اختیار،
زیر آن نشسته ام
با دلی پر، اشک ریخته ام
آخر اندیشه های دور و باز
با اشک روی صورتم،
یخ نشسته است
آن روز برفی هم
رازها نشانه داد
راز او در این کتاب،باز خوانده می شود
برف های بی صبر ابر،
سوی من یاد بی صبری خود مرا انداخت باز
باز هم نسیم، یاد او از دل ربود
یاد گیسوی دلبرای آبشار
آبشارش در نور و نار
باز هم مرا یاد آن روز انداخت باز
باز بگشا دفترت ای نور و انار
تا بگوید راز دل، دوباره باز
امیدوارم هیچگاه بی اختیار در زیر برف اشک نریزی
تا حس یخ بودن تنت تو را بی اختیار از جا بلند کند
و امیدوارم در روزهای برفی بدانی که من بارها به یاد این کتاب نور و نار اشک می ریزم. تا خدا نخواهد که چشمان تو ببارد باز زیر برف.
بنده

نگاهتون رو دوست دارم.
ناديا

ولی درخت تو زمین زیباست
وقتی پرنده ای خسته میشه از آسمون بیاد رو شاخه هاش آروم بگیره
الهه

30 دی 1383 11:46 بֽظֽ