بهار عاشق بود و زمين معشوق .عشق بي تابي مي آورد و بهار بي تاب بود.زمين اما آرام و سنگين و صبور.
زمين هر روز رازي از عشق به بهار مي داد و مي گفت: این راز را با هیچ کس درمیان نگذار.نه با نسیم و نه با پرنده و نه با درخت.راز ها را که برملا کنی ، بر باد می رود و راز بر باد رفته ، رسوایی است.
هر دانه رازی بود و هر جوانه رازی.هر قطره باران و هر دانه برف، رازی.
و رازها بی قرار برملاشدن بودند و بهار بی قرار برملا کردن.
زمین اما می گفت: هیچ مگو، که خموشی رمز عاشقی است و عاشقی سینه ای فراخ می خواهد.به فراخی عشق.زمین می گفت: دم برنیاور تا این سنگ سیاه الماس شود و این خاک تلخ، شکوفه گیلاس.
زمین می گفت: ...

***
زمستان سرد، زمستان سوز، زمستان سنگین و سالخورده و سخت.
و بهار در همه زمستان صبوری آموخت و صبر و سکوت.
و چه روزها گذشت و چه هفته ها و چه ماه ها. چه ثانیه ها،سرد و چه ساعت ها، سخت.بی آنکه کسی از بهار بگوید و بی آنکه کسی از بهار بداند.
رازها در دل بهار بالیدند و بارور شدند و بالا آمدند، و بهار چنان پر شد و چنان لبریز که پوستش ترک برداشت و قلبش هزار پاره شد.
و زمین می گفت: عاشقی این است که از شدت سرشاری سرریز شوی و از شدت ذوق، هزار پاره.عشق آتش است و دل آتشگاه.اما عاشقی آن وقتی است که دل آتشفشان شود.
زمین می گفت: رازهای کوچک و عاشقی های ناچیز را ارزش آن نیست که افشا شود.راز باید عظیم باشد و عاشقی مهیب . و پرده از عاشقی آن زمانی باید برداشت که جهان حیرت کند.
و بهار پرده از عاشقی برداشت، آن هنگام که رازش عظیم گشت و عشقش مهیب.
و جهان حیرت کرد.

عرفان نظرآهاری

یکشنبه، 6 فروردینماه 1385

Comments

سلام عرفان جان ... سال نو مبارک ... امیدوارم در آستانه بهار طبیعت دلت بهاری باشه ... عاشق باشی همیشه ... یا حق
شكوفه ياس

سلام و عرض ادب و احترام خدمت شما بزرگوار . متن بسيار زيبائي بود. ازخ وندنش مسرور شدم.براي شما سالي خوش توام با سلامتي و شادكامي و موفقيت روزافزون آرزو دارم
همسفر مهتاب

خدا ما بهار را و بهار ما را دریابد
سالی پر تر از سال گذشته برای همه ارزو میکنم
هنوز از عد زیاد فاصله نداریم دعا دعاست دم عید هم نداره ما رو دعا کنید
صبا

سلام لیلی
مطالب و کتاباتون رو خیلی وقته که می خونم ولی تازه با وب سایتتون آشنا شدم
با اجازه شما یه مطلب از کتاب لیلی نام تمام دختران زمین است را توی وبلاگم نوشتم سایتتون رو هم لینک کردم
شاد و پیروز باشید
الهه

یک دامن سلام آورده ام، از همصنفی های دانشگاهی ام، از همکاران روزنامه صدای بامداد، و از بچه های خورد و بزرگ محله ی مان در دره ی پنجشیر. دو ماهی که در پنجشیر بودم در کنار سایر کتب، داستان های آن عزیز هم با من بود. زمستان فصل بیکاری دره نشینان هندوکش است، فصلی که در آن کتاب و قلم جای بیل و داس را می گیرند و کشت و کار به حلقات قرآن، مثنوی خوانی و.. جا بدل می کنند. علاقه بچه های روستایی به داستان های عرفانی آن قلم را نمی شود در سیاهی کلمات آورد، نوشته هایتان به خورد و کلان مفهوم اند و پیامی دارند. بار بار داستان واره ها را خواندیم و به صحبت گرفتيم، خاصه" پیامبری از کنار خانه ی ما رد شد"و" روی ماه و لای ستاره ها" و "پاکی و بی باکی" و" در سینه ات نهنگی می تپد" را و... . وقتی می آمدم کابل،حین خدا حافظی، بچه های روستای ما می گفتند: استاد عرفان را سلام بگویی؛

السلام علیکم و رحمت الله و برکات
شجاع مستقل

سلام خانوم نظر آهاري
متنها وشعرهايتان مثل هميشه تك است.من با شعرهاي شما از دوره دبيرستان بوسيله مجلات رشد جوان آشنا شدم.
وآنها جزءماندگارترين اشعار در ذهن من هستند(قول مي دهم كه آسمان شوم...).شما در ايران نظير نداريد.من عاشق نوشته هايتان هستم.اميدوارم هميشه آبي و وسيع بمونيد.
سحر

باز عاشقی نو زاده شد ولی مصمم!
اینک به تمنای عاشقی سایه نارونی به افقها پیوست.
کیست که عشق را فریاد زند؟
ودر پنجره های خیال خویش صبح دم را بسراید؟
اری این رمز بودن است
رمز زندگی کردن
رمز ماندن و سرائیدن
در این راه نا هموار
عشق در پشت ذلت روشن است
کیست مرا همراهی کند؟
و باد با زوزه میگوید
هیچکس
عاشقان تنهایند
ودر این سودای ذلت
عشق تنها جاری خواهد گشت
معشوق هیچکس نیست
معشوق فقط خداست
محمد امين امامي

sallam matnhay zebaye dared khastehnabashed
sadaf