كاش نهنگ درون سينم ام تند تر بزند براي ديدن يار
كاش نهنگ درون سينه ام زود تر از سينه ام بزرگ شود
كاش بتوانم درچه اي براي سينه ام بسازم كه نهنگ درون دلم عالم هستي را ببيند
كاش
كاش
كاش
كاش اينقدرمنتظر بزرگ شدنش نمي شدم

ماهی دوست داره خونش همیشه تو دریا باشه... ماهی خسته من.....

وقتی سینه فراخ شد هزار اقیانوس ماهی در ان ارام میگیرد.

بله، حيف ازاين ماهي...
ولي اين ماهي گاهي چنان به همون مرداب عادت مي کنه که فکر اقيانوس ديگه تو ذهنش هم نمي گنجه
تقصيري نداره، وقتي ندونه اقيانوس چيه، مرداب براش نهايت زندگيه

اگر ماهي را به اقيانوس راهي نيست لااقل يك بار تنگ رانزديك دريا ببريم شايد ماهي از تنگ ...

دوست عزیز زهرا
اگر هنوز در بلور روياهايت
نوري هست تو سر روي پاي خسرو داري.
شاماني

جالب بود .

و زیبایی کلامت در احساس پاکت است.
و همانا که گویی تمام شعرا در او جمع شده اند و او یعنی عرفان و عرفان یعنی عشق و عشق یعنی خدا.
عرفان چیزی است که مولانا یک شمس تبریزی و یک مثنوی معنوی در موردش نوشت.
مثل همیشه مطالبت در رده زیبا ترین هاست.

سلام
میدونی ماهی من هنوز به اقیانوس نرفته
آخه هنوز بزرگ نشده اون از اولش تو یه حوض کوچییک بود
ولی حالا یه مشکلی هست ماهیم خیلی مریض و تنها شده میخوام برام دعا کنی عرفان
به قول سهراب:
تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی همت کن
و بگو ماهی ها حوضشان بی آب است.

تا حالا گريه نكرده بود دلم بي آنكه چشمانم خيس شوند
اما امروز كه خواندم : در دلت نهنگي مي تپد دلم به گريه افتاد خيلي دلم شكست

در سینه ات نهنگی می تپد بسیار زیباست و من هنگام خواندن آن توانستم خودم را بشناسم

دریا بزرگ است در خیال ماهی...ماهی به خیال بزرگ شدن به دریا میزند،نهنگ می شود...بزرگی اما خیال است و نهنگ پشیمان...پشیمانی ساحل است،نهنگ اما به ساحل بر می گردد تا پشیمانی کند خیال را...