تقويم نور و نار 1391 با گزيده اي از مطالب خانم عرفان نظرآهاري به همراه دو عدد كارت پستال هديه جهت سفارش و خريد بصورت كلي و جزئي و راهنمايي جهت تهيه با تلفن هاي 02177704313 و 09121547540 تماس بگيريد

تقویم 1391 نورونار منتشر شد.این تقویم دیواری گزیده ای است از شعرهای عرفان نظرآهاری با نقاشی های آلبرتو دنیس به همراه دوکارت پستال هدیه به دسخط شاعر.تلفن سفارشات:77704313-09121547540-پخش ققنوس:66408640

www.nooronar.cast.ir

فایل صوتی نشستهای مولوی خوانی در پادکستnooronar.cast.ir

دور جدید نشستهای مولوی خوانی،3شنبه هابعدازظهر ،تلفن تماس:88317755-09384344676

عرضه جدیدترین کتاب عرفان نظرآهاری در نمایشگاه کتاب،شبستان ،راهرو 19،غرفه 1،

كتاب دو روز مانده به پايان جهان با تصويرگري مهرآيين كاووش نوشته عرفان نظرآهاري راهي بيست و چهارمين نمايشگاه بين‌المللي كتاب تهران شد.

ماه مرشد بر بالاي بسطام بود، سخن مي‌گفت. يعني که مهتاب بود. ماه مرشد مشتي نور بر مزار بايزيد پاشيد، بر سنگي چليپايي که مناجاتي بر آن کنده بودند و گفت که هزار و صد و شصت و شش بهار ازاين مزار مي‌گذرد.

دختر هیچ خواستگاری نداشت. او هر روز از پنچره چشم به راه کسی بود. روزها یکی یکی می آمدند، اما کسی با آنها نبود. روزها هفته می شدند و دسته جمعی می آمدند اما کسی همراهشان نمی آمد. روزها با دوستان و با بستگانشان، با قوم و با قبیله هایشان ماه و سال می شدند و می آمدند اما کسی را با خود نمی آوردند. دختران دیگر اما غمزه، دختران دیگر خنده های پوشیده، دختران نازو دلشوره، دختران حلقه، دختران آیینه و شمعدان دختران رقصان، دختران پای کوبان، دختران زنان شدند و زنان مادران و مادران اندوه گزاران.

از صبح روزي كه قرار مصاحبه را گذاشتم برف باريد. و من مي خواستم از بهار و اتمام نخوت روزهاي سنگين زمستان با عرفان نظرآهاري صحبت كنم و اين برف فضاي فكري ام را داشت تغيير مي داد. طبقه سوم خانه اش را كه پشت سر گذاشتم شمعي روشن با گلدان هاي كوچك سبز من را از تاثيرپذيري تغيير ناگهاني آب و هوا دور كرد. شايد خيلي ها دوست داشته باشند كه محل زندگي شان را با وسايل دست ساز هنري، با رنگ زيباي فيروزه اي و تزئينات كاملا سنتي چه ايراني و چه كشورهاي شرقي آرايش دهند.

عموی من زنجیرباف بود. او همه زمستان برف ها را به هم بافت و سرما را به سرما، گره زد و یخ را به یخ دوخت. و هی درختان را به زنجیر کشید و پرنده ها را به بند و آدم ها را اسیر کرد. جهان را غل و زنجیر و بند و طناب او گرفت.

زمين سردش بود، زيرا ايمانش را از دست داده بود ؛ نه دانه اي از دلش سر در ميآورد و نه پرنده هاي روي شانه هايش آواز ميخواند. قلبش از نااميدي يخ زده بود و دستهايش در انجماد ترديد مانده بود.

جغدی روی کنگره های قدیمی دنیا نشسته بود. زندگی را تماشا می کرد. رفتن و ردپای آن را. و آدم هایی را می دید که به سنگ و ستون، به در و دیوار دل می بندند.

قالی بزرگی است زندگی... هرهزارسال یک بارفرشته ها قالی جهان را درهفت آسمان می تکانند تا گرد وخاک هزارساله اش بریزد وهرباربا خود می گویند: